Hepinize merhaba arkadașlar!
Bu blogu açmamın sebebi derdimi anlatacak birinin olmayıșı. Aranızda benim gibi olanlar vardır. Her gece tavana nasıl dert yandığımızı sadece biz biliriz. Bazen șizofrene bile bağladığımız olur. Șahsen benim en yakın arkadașım oldu. Severim kendisini, kimseye de söylemez, sadece dinler. Dün akșam öyle bir șey öğrendim ki inanamazsınız. Bunu burda anlatmayı pek düșünmüyorum. Büyük ihtimalle tavana kaldı yine. Kendimden bahsedersek çok içime kapanık bir insan derler bana. Öğretmenlerim olsun dıșardan görenler vs. Donuk, kasıntı, pek gülmeyen biri olarak tanımlarlar. Çok tın. Zaten zamanla tanıyacağınızı düșünüyorum. Bugünlük bu kadar yeter. Bu arada kapanıșlarımı hep aynı cümleyle yapmak istiyorum. Bulutları az geçince..
